DE SCHOENMAKER IN DIGITALE TIJDEN!
Mijn schoenzolen braken doormidden , synthetisch spul uit 2022. Dus nieuwe lappen .
Oplappen de oplossing ? Plakken de breuk . Geen oplossing volgens hem! Totaal onverenigbare vreemde materie.
Ik nam de mij van oudsher bekende weg en ja de schoenmaker was er nog. Na zoveel jaren! Leek zo! Daar stond ik dan plots oog in oog met een ander gezicht . Niet meer de warme vriendelijke man dat ik jarenlang bezocht maar een jonge vitale veertiger , wat eigenwijs uit zijn ogen kijkend omgeven, door modellen, veters en allerlei ontelbare bruikbaarheden waarvan ik weinig kennis had maar die zeker bij de job hoorden: handwerk. Zoals de wolken bij de lucht hoorden werd hij omkranst door gezellig werkende prullaria of beter, nodige onderdelen zo verscheiden als de mensheid.
Dat was dus een overnemer. Al 2 jaar geleden ! Met nieuwe schoenen heb je geen oplapwerk. Dus kwam ik er al twee jaar niet meer. Onlangs wel, want mijn zolen scheurden doormidden.
Nu kwam ik ophalen, volgens afspraak . Ze waren niet klaar ! Neen mijn schoenen die ik voorheen afleverde en betaalde waren nog niet hersteld? Dus moest ik eind van de week opnieuw komen.
Sjit! Alweer gerij !Ik mekkerde over de hoge dieselprijzen nu de oorlog van Trump alles in de soep draaide.
Ik begon een gesprek en zei hem dat hij toch een boeiend beroep had waarmee hij goed zijn brood verdiende . Ik wist het van een aangetrouwde oom die dat beroep vroeger in Antwerpen uitoefende met veel Joodse klanten. Zo had ik onmiddellijk zijn aandacht . Dat waardige beroep betwijfelde ik niet daar zijn prijs voor herstel hoger was dan voor een paar nieuwe schoenen! Dan vertelde hij dat goed werk zijn handelmerk was en dat het beroep al eeuwen zijn familie sierde. Oppervlakkig werk wilde hij geenszins afleveren, dan konden ze elders gaan zoals bij mister minite ! Zijn werk scheen zeer variabel en inventief . Hij werkte veel voor ruiters en herstelde zadels : moeilijk naaiwerk en af en toe ook sjabloonontwerpen die hij dan in leder gestalte gaf. Het leek me ingewikkelder dan ik vermoedde. Hij prees vooral zichzelf dat hij geen brol afleverde, dan konden ze elders gaan.
Een goede stelregel lijkt me , die ook ik in mijn beroep practiseerde. Kwaliteit en niet kwantiteit,
Goed werk en niet enkel geld dat telt. Een lied dat ik al vaak hoorde , zijn prijs had, maar nog nauwelijks de rails kon houden in deze tijd van massaproductie en het euvel van’enkel geld dat telt.’ Daaraan ging alles kapot, ten onder. Hoe lang had hij deze winkel al overgenomen? 2 Jaar , zo lang had ik geen schoenen op te lappen.
In deze tijd waren nieuwe vaak goedkoper . Verlies van waarde en waardigheid zo kon je de tijd wel definieren. Achter mijn rug hoorde ik voortdurend nieuwe klanten naar binnen sijpelen en murmelen.
Ik keek terloops opzij en zag in een groepje wachters één figuur die eruit sprong door zijn lengte en vreemde uiterlijk, half Chinees , half Europees met smal gezicht, wit haar, waar achteraan een gitzwaart staartje opkipte en totaal uit de toon viel. Buiten voor de etalage zag ik een Chinese vrouw wat ongeduldig voor een geparkeerde auto op- en neerdrammen. Typisch: auto voor de etalage, niet te voet , typisch zonder nadenken … gemakzucht .
Ik verliet de zaak en liep een kwartier te voet terug naar mijn auto. Goede fitnesoefening in lenig blijven op mijn leeftijd, gratis fitness en contact met stad en interessante etalages: ongewenste antiquiteiten en lege winkels , waar je enkel waren kon zien na afspraak op het nummer in het ‘ Schauwfenster’.
