MOTHER MARY COMES TO ME geschreven door Arundhati Roy. Een boekbespreking.
Een boek dat de verhouding moeder die uiterst eigenaardig en gecompliceerd is, tot haar dochter weergeeft. Er is weinig echte liefde , of de verhouding is problematisch aangezien de moeder altijd een omgekeerde reactie tentoonspreid. Altijd boosaardige reacties, die wonderwel het karakter van het kind vorm schijnt te geven tot een sterke persoonlijkheid en die later ook begrip voor die afstandelijke houding bijbrengt, (soms voor mij onbegrijpelijk sadistisch)
Intussen vernemen we veel over de ontwikkeling van een jonge vrouw in extreem moeilijke omstandigheden , haar verhouding tot haar broer en tot haar moeder waar ze uit de weg blijft., maar toch bewondering heeft voor het doorzettingsvermogen van deze laatste.
We vernemen veel over de Indische maatschappij , de omgangsvormen die gecompliceerd zijn en vrouwen extreem benadelen, die als beschikbaar wild gezien worden, hetgeen haar moeder oplost op haar school door jongens al vroeg met een bh te confronteren . Wat ze daarbij vertelt kunnen we raden, maar het brengt in ieder geval de jongens respect bij voor een vrouw.
Zijzelf werkt hard, is deel van die eigenaardige achterstelling van vrouwen waardoor het huis van haar ouders alleen aan haar oom ten deel valt die dan haar moeder eruit gooit. Alleen met ijzeren wil geraakt deze verder.
Haar moeder zet zich daarna langdurig in om het erfenisrecht in India te wijzigen zodat alle kinderen kunnen erven en meisjes niet uitgesloten worden. Zij komt op voor de rechten van vrouwen in het algemeen , leert kinderen de eenvoudigste dingen zoals zich juist wassen, richt een school op , en betekent zo vooruitgang voor de hele maatschappij. Zelf behoorde ze tot een christelijk Syrische aanhang, een ietwat andere invalshoek in de Indische maatschappij die blijkbaar tot meer zelfstandigheid en respect voor allen aanzet.
Haar vader is een flierefluiter zonder veel houvast, hetgeen ze niet bekritiseert. Hij is zoals hij is. Voor haar man is ze zijn gelijke.
De schrijfster zelf is heel vrijgevochten, trouwt, scheidt en leeft zoals ze wil , wordt architect , zonder al te veel complexen. Ze is zich zeer bewust van het onrecht in die ontwrichte maatschappij waar zich een enorme strijd afspeelt tussen moslims die uitgemoord worden door de hindoeistische aanhangers van Modi. Zelf bezoekt ze een tijdje een maoistisch-communistische groep in de oerwouden , ter compensatie van die ongelijkheid en sympathiseert daarom ermee.
Hoopt ze daar de oplossing te vinden?
Het is ook een boek dat gelijktijdig het diepe onrecht , de ongelijkheid aankaart en het verzet oproept , moed propageert, alhoewel de schrijfster daar minder slachtoffer van is aangezien ze tot een hogere kaste behoorde, zelf al is ze arm. Eenmaal succesvolle scenarioschrijfster , filmemaker, en schrijfster deelt ze verdiend geld dat te overdadig is, aan anderen uit. (1 milj € voor haar boeken. Ze vindt dat grotesk. Ook het afscheid van haar moeder nadat ze oud is en goed verzorgd door sociale contacten, voert ons naar ,ook voor ons, bekende paden. Evenals de afloop naar haar dood. Niets menselijk is ons vreemd.
Het boek brengt begrip bij voor mensen die totaal anders zijn dan het eigen ik ( vb haar vader) en oordeelt niet. Men is zoals men is.
Het verhaal speelt zich af over heel India, maar vooral in Kerala : het zuiden . Over Kashmir dat gedeeld wordt door India en Pakistan vernemen we dat alles wat kwaad is er zich in vergrotende trap voordoet. Een heikel oord.
Een interessant boek , maar wat wanordelijk, chaotisch zoals het land zelf. Het is naast karakterbeschrijving geen boek met een plot ,maar meer een doorlichten van een voor ons vreemde eigentijdse cultuur en houding die toch ook binding heeft met de Westerse.
Komt dit door de Syrische , christelijke invloeden?
