WERELD IN BLAUW : ZEELAND
Het is zondag en de wandeling mag wat vreemder uitvallen. Een wolk glijdt over het landschap en verduistert licht en kleur. De helderheid boet in. We bestijgen de ruwe trappen in de dijk en zien dan plots een oneindigheid zich uitstrekken zo ver het oog reikt . et oogt heel ongewoon zo’n ruimte zonder obstakels , oneindig blauw, lichtblauw met afgeHsneden wolkjes in de lucht , de typische horizontale lijn van windwolken aan zee. De ijlheid is een blauwe droom waarvan je de schakeringen maar ziet als de zon erin priemt. We lopen links langs het water. Een strook vol witte oesterschelpen. vormt een contrasterend bed en ik herinner me dat als het water razendsnel terugloopt bij opkomend tij de schelpen tot leven komen en klikken als een vreemde orkest.
Niet alleen eenzaamheid doet je anders voelen.
Volle leegten zijn wijdse landschappen, waar immense mysterieuze ruimte zoals ze hier in België met zijn kleinschalige volgebouwde stukjes grond niet meer te vinden zijn, gestalte krijgen. Ruimten als metafoor, voor eenzaamheid, open geest die volheid ziet: volle leegten.
